Rozdziały Marka

W kalendarzu cerkiewnym możemy odnaleźć szczególne dni modlitwy za zmarłych. To czas wspólnej modlitwy o tych członkach Cerkwi, którzy odeszli do życia wiecznego. Nabożeństwa tych dni są wyjątkowe i nie ograniczają się, jak można byłoby przypuszczać wyłącznie do panichid. Dni modlitwy za zmarłych przypadają w soboty. Cerkiew zna dwie soboty, które określane są jako soboty powszechnej modlitwy za zmarłych (gr. Ψυχοσάββατο , cs. Родительская ). Pierwsza z nich to sobota mięsopustna, która przypada przed Wielkim Postem, druga to sobota przed świętem Pięćdziesiątnicy. Grecka nazwa tych dni w tłumaczeniu na język polski to sobota dusz. Wskazuje na modlitwę za duszę zmarłych. Cerkiewnosłowiańskie określenie – sobota rodzicielska, mówi nie tyle o modlitwie za rodziców, lecz o modlitwie za tych, którzy odeszli już do swoich przodków. Dlaczego Cerkiew przywołuje nas do powszechnej, wspólnotowej, modlitwy za dusze zmarłych właśnie w te dni?

Kulminacyjną i najważniejszą chwilą każdego prawosławnego święta jest Boska Liturgia i Święta Eucharystia. Musimy o tym pamiętać szczególnie w święto Bożego Narodzenia, kiedy coraz częściej próbuje się je nam ukazać w niewłaściwym świetle. Niech przygotowaniem do świąt stanie się nasza rozprawa ze świątecznymi mitami. Boże Narodzenie to święta rodzinne Cerkiew wyraźnie wskazuje, czyje święto przeżywamy – Narodziny Chrystusa. To Bóg stanowi centralny punkt święta. Wokół Niego i z Nim mamy je przeżywać. Laicki świat zastępuje Boga choinką, potrawami, tradycjami, prezentami i przy tym pragnie ze świąt usunąć Jezusa Chrystusa. Prawosławne święta, to przede wszystkim obcowanie z Bogiem, w jego świątyni. Możemy te dni określić jako święta rodzinne jedynie wtedy, kiedy wszyscy razem będziemy w świątyni, w czasie nabożeństwa, we wspólnej modlitwie. Taki dzień, jeśli zakończy się wspólnym świątecznym posiłkiem, śmiało może być nazwany rodzinnym świętem. Wtedy bowiem, rodziną tą jest...